Menu

Tajna Polska

Dział literacki AFI

Poeci pokolenia beatników

maksiczek



Zabójstwo

Kiedy Lucien Carr zabija swojego odtrącanego kochanka Kammerera, Jack pomaga zatrzeć ślady. Razem z Burroughsem Jack zostaje aresztowany. Burroughsa z aresztu wyciągają rodzice. Jeszcze w wieku 45 lat będzie otrzymywać od nich 200 dolarów co miesiąc. Kerouaca z aresztu wyciąga bogata narzeczona Edie, która wzamian za ślub wpłaca kaucję za Jacka. Jednak Jack sypiał nie tylko z kobietami. "Kerouac jest przystojny, robi wrażenie na kobietach. Po przełamaniu istniejącej początkowo bariery wstydu sypiał też z mężczyznami".

 

 

Anioły w kombinezonach

I znowu beatnik wyprzedza naszą polską powieść, a dokładnie Michała Zygmunta  "New Romantic" z 2007 roku.

"Kerouac w swojej pierwszej próbie powieści "Morze jest moim bratem" opisywał anioły zstępujące na Ziemię w roboczych kombinezonach , co w Ameryce ma długą tradycję, od Thoreau do Whitmana".

 

 

Praca

Sporo pieniędzy zarobili na handlowaniu marichuaną. Najpierw hodował ją Bill (Burroughs) u siebie na farmie w Teksasie. Sprzedawali ją potem z Nealem w Nowym Jorku. Później będzie ją przemycać z Tangeru, a Jack z Meksyku. "W 1947 roku Bill trzy razy dziennie wstrzykuje sobie heroinę. Jego kobieta Joan jest uzależniona od benzedryny. On przesiaduje na werandzie i bawi się pistoletem."

 

 

Ginsberg w szpitalu

Allen pakuje się w melinę złodziejską, gości u siebie w mieszkaniu trzech złodziei samochodów. Od więzienia ratuje go uniwersytet Columbia. Trafia do szpitala psychiatrycznego. Tam poznaje młodego Carla Solomona bardzo zainteresowanego literaturą: "W Paryżu wnikliwie studiował twórczość egzystencjalistów i surrealistów. Książka Artauda o van Goghu wywarła na nim ogromne wrażenie. Artaud ostro krytykuje w niej całą psychiatrię; według niego chorzy psychicznie to w rzeczywistości wybitnie uzdolnieni ludzie, którzy dzięki swojej większej wrażliwości dostrzegają fałsz i stereotypy myślowe".

 

 

Kiedy powstało pojęcie pokolenia beatników?

"Po przyjeździe do Nowego Jorku w 1949 roku Allen często bywa w barze San Remo na rogu Bleecker i MacDougal Street, gdzie wówczas skupiało się życie artystyczne ceganerii z Village. Do grona jego przyjaciół należą Carl Solomon, Lucien Carr, początkujący poeta Philip Lamantia i Bill Cannastra. W tym właśnie kręgu jesienią 1949 roku, rodzi się pojęcie pokolenia beatników - a dokładnie w rozmowie między Johnem Clellonem Holmesem a Jackiem Kerouakiem. Holmes wspomina ten moment: "Rozmawialiśmy o straconym pokoleniu> i o tym, jak można by nazwać nasze pokolenie. Wymyślaliśmy różne nazwy, w końcu powiedziałem: - Ach, tak naprawdę to jest to pokolenie beatu - a Jack zerwał się i zawołał: - Właśnie - trafiłeś w dziesiątkę! ".

 

 

Pierwsza powieść o pokoleniu beatników.

" W 1950 roku przyjaciel beatników Holmes zaczął właśnie robić notatki do kroniki nowojorskiej bohemy. Powstanie z tego powieść Go, w której Herbert Huncke będzie sportretowany jako Albert Ancke, Allen Ginsberg jako David Stofsky, Neal Cassady jako Hart Kennedy, a Jack Kerouac jako Gene Pasternak - to pierwsza powieść o pokoleniu

beatników".

 

Burroughs wyjeżdża do Meksyku by dowiedzieć się, że " meksykański policjant ma status konduktora tramwajowego".

 

 

Urodziny Neala

"Urodziny Neala w 1952 roku to znowu wielkie pijaństwo. Neal miał zamiar spędzić ten wieczór z Carolyn i dziećmi. Jack telefonuje z miasta. Został zatrzymany na komisariacie, Neal musi po niego przyjechać. To tylko pretekst, by wyciągnąć przyjaciela z domu i pójść z nim do knajpy. Wracają w nocy, pijani, w towarzystwie dwóch Murzynek. Carolyn przyłapuje ich, gdy próbują przeszmuglować zaproszone panie na poddasze. Spokojnie, ale stanowczo, wyrzuca obie kobiety z domu".

 

 

W drodze

Od momentu napisania pierwotnej wersji powieści w 1951 roku, poprzez jej czasochłonne poprawki i przeróbki, do czasu wydania jej w ostatecznej formie w 1957 roku, mija 6 lat. Pierwotną wersję książki Jack napisał w ciągu dwudziestu pięciu dni. Maszynopis zawierał sto siedemdziesiąt pięć tysięcy słów na zwoju papieru długości osiemdziesięciu trzech metrów. Miał pisać sto słów na minutę. To jest jakieś 18 stron dziennie, co daje wszystkich 450 stron. Licząc dalej, że pisał 7 tysięcy słów dziennie i sto słów na minutę, daje to raptem tylko 70 minut, więc informacja o tym, że pisał 100 słów na minutę jest mocno przesadzona. Kirsch chyba użył tego zdania o stu słowach na minutę jako metafory, bo jeśli Jack pisał od rana do nocy, to prawdopodobnie pisał dwie strony na godzinę, czyli jakieś 6 lub 7 słów na minutę, czyli w tempie całkiem normalnym!

 

"Oczywiście Sal Paradise, narrator, to literackie wcielenie Jacka Kerouaca, a pierwowzorem postaci Deana Moriarty jest Neal Cassady. Trzeba jednak pamiętać o rozgraniczeniu pewnych spraw. Właśnie z powodu analogii między akcją powieści a tym, co Jack Kerouac i Neal Cassady przeżywają w latach 1946-1952, nie można mylić fikcji z faktami. Jack używa zwrotów żargonowych w czasach, kiedy amerykańską literaturę tworzyli głównie akademicy dla akademików. Po wydaniu W drodze w 1957 roku kończy się przyjaźń między Jackiem a Nealem. Od wydarzeń przedstawionych w fabule minęło już 10 lat. W drodze nie jest powieścią autobiograficzną, lecz metaforą ukazującą pewien styl życia w formie oryginalnej powieści". 

 

USA w połowie stulecia, to kraj w którym najważniejsza jest rodzina. Tata, mama, dwoje, troje dzieci - taki jest model rodziny w serialach telewizyjnych. Natomiast w książce panuje swoboda obyczajów, ludzie śpią i mieszkają razem, nie przejmując się regułami ustalonymi przez Kościół i państwo. Rodzina nie jest dla nich jakąś szczególną wartością. Najgorsza recenzja w piśmie Nation: recenzent pisze, że "ta książka jest raczej wytworem psychopaty niż dziełem sztuki, powieścią".                                                                                                                

© Tajna Polska
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci