Menu

Tajna Polska

Blog Agencji Fotograficznej AFI

Poeci pokolenia beatników (4).

maksiczek

 

Kłopoty Jacka; "Mexico City Blues", "Doctor Sax", "Big Sur".

Bardzo złe, a właściwie bardzo złośliwe recenzje Mexico City Blues i Doctor Sax. Matka Jacka - Memere Gabrielle - szantażuje emocjonalnie pisarza, domaga się pomocy finansowej wzamian za pieniądze, które dawała synowi podczas czasów studenckich. Wszelkimi sposobami stara się odizolować syna od jego starych przyjaciół. Wyzywa Allena Ginsberga od niemoralnych gburów, włóczęgów, narkomanów i seksoholików, a nawet od żydów, ich książki nazywa świńskimi. Niestety, ale Gabrielle była prostacką kobietą, której obca była nie tylko literatura, ale i kultura bycia. Kerouac pogrąża się w alkoholizmie. Wyjeżdża do San Francisco, a stamtąd do przyjaciela Ferlinghettiego, który ma chatę nad Pacyfikiem w miejscowości Big Sur. Nad oceanem ujawniają się kolejne oznaki choroby psychicznej - schizofrenii. Tym większe, im więcej pije. Kiedy w San Francisco rochodzi się wieść, że Jack jest w mieście, zlatują się znajomi, z którymi oddaje się pijaństwu. Zostaje zauważony w księgarni City Lights. "Skacowany budzi się w hotelu, potem ogarnia go strach. Wyjeżdża do Big Sur, ale po przyjeździe czuje się zagubiony, narasta w nim lęk, ma urojenia, nawet odgłos fal uderzających o skały wydaje mu się groźny. Wydaje mu się, że z wody stara wiedźma woła do niego jadowitym głosem: Wracaj  do tego, co lubisz najbardziej, i przestań się tutaj kręcić!"

 

W chacie są z Jackiem: Neal, Carolyn, Jacky i ich dzieci. Jack przeżywa delirium tremens. Robi sobie wyrzuty, że sypia z Jacky, chociaż jej nie kocha. Rano denerwują go turyści. Bredzi na temat komunistycznych szpiegów, rozmyśla o samobójstwie. Następnej nocy jego paranoja sięga zenitu. Wybiega na zewnątrz, po chwili Jacky słyszy jego reakcję na szum potoku: "Przestań już, przestań! W tej chwili skończ z tym mruczeniem!".

 

Kirsch pisze, że ostatnie osiem lat życia Jacka to okres picia i manii prześladowczej. Mania prześladowcza to jedna z typowych oznak schizofrenii, połączona ze strachem, z napadami paniki i psychozy, niezrównoważenia psychicznego, urojeniami, zaburzeniami zachowania, wewnętrznymi napięciami, bezsilnością, wyobcowaniem, rozmyślaniem o umieraniu i śmierci i alkolizmem tworzy diagnozę, który może brzmieć tylko jednoznacznie. Jack był już wtedy chory na schizofrenię, nie leczył się i był alkoholikiem. Alkohol nasiła chorobę psychiczną jaką jest schizofrenia. Nawet gdyby udał się do lekarza, nałogowe picie uniemożliwiłoby leczenie. Kirsch pisze o kolejnych urojeniach Jacka. " W połowie lat sześćdziesiątych Kerouac, przesiadując w różnych barach, wciąż informuje swoich rozmówców, że Rosjanie chcą za pomocą LSD zniszczyć Amerykę". Głosi te sądy prawdopodobnie dlatego, że źle znosi działanie kwasu, który otrzymał swego czasu od Ginsberga. Podobnie jak alkohol, narkotyki pogarszają stan psychiczny chorego na schozofrenię. Jack jest przekonany o skierowanym przeciwko niemu żydowsko-marksistowskim sprzysiężeniu krytyków. Nie wszystkie jego powieści były "głośne". Jack pod koniec życia dużo zarabia 50,000 dolarów rocznie. Jego była żona skarżyła się, że ona i ich wspólna córka nie dostały od Jacka nawet dolara i że głodowały. To zachowanie całkowicie pozbawione empatii, wręcz psychopatyczne również moim zdaniem wskazuje na ten rodzaj choroby psychicznej.

 

Przypomina to również urojenia Philipa Dicka, który pisał listy do FBI, "w których demaskował Lema jako tajną komunistyczną organizację mającą za zadanie zniszczyć amerykańską literaturę science-fiction. Powoływał się między innymi na różnice w stylu jakim pisane były poszczególne książki Lema, co miało świadczyć iż ich autorem nie była jedna osoba, lecz zespół pracujący oczywiście pod kontrolą KGB".

 

W 1968 roku występuje w telewizyjnym talk-show, przyjeżdża do Nowego Jorku i spotyka się w hotelu z dawnymi przyjaciółmi, z Burroughsem, Ginsbergiem i Lucienem Carrem. Prosi Ginsberga o wsparcie, by wszedł z nim do studia. Podczas programu zachowuje się jednak psychopatycznie. Zapytany o Allena mówi, że: " Nie mam nic wspólnego z Ginsbergiem. I proszę nie łączyć jego nazwiska z moim". Na łamach prasy pisze m.in. że: " Nie lubię Kena Keseya, bo doprowadził Neala Cassady`ego do ruiny; Komunista to wróg numer jeden - na drugim miejscu są Żydzi".

 

I jak to można inaczej skwitować...?

Umiera na wewnętrzny krwotok w 1969 roku mając 47 lat.

 

"Allen i Bob Dylan siadają na trawie przy kamiennym nagrobku. Dylan stroi gitarę, Allen wyjmuje harmonijkę. Na zmianę recytują fragmenty Mexico City Blues, do których Bob Dylan improwizuje bluesa. Potem, odchodząc, Dylan podnosi z grobu zwiędły liść i chowa go do kieszeni na piersi".

 

 

Allen Ginsberg, poezja wspomagana narkotykami

W 1960 roku pisze swój drugi słynny poemat: "Kadysz". Pracuje ponad trzydzieści godzin bez przerwy. Podczas pisania słucha płyt Raya Charlesa. O trzeciej nad ranem wstrzyknęli sobie morfinę i amfetaminę. Potem Allen kilkakrotnie zażywa tabletki deksedryny, by zachować jasność umysłu. Peter Orlovsky przynosi mu jedzenie i kawę. "Kadysz" to elegia dla obłąkanej matki Allena - Naomi. "Kadysz" drukuje Ferlinghetti w serii Pocket Poets.

 

Allen nazwiązuje kontakt z naukowcem Learym, który na Harvardzie prowadzi doświadczenia nad halucynogennym grzybem: Psilocybe mexicana, opracował sposób syntetycznego wytwarzania halucynogenu. Tabletki nazwał psylocybiną. W MIT spotyka się z Aldousem Huxleyem, autorem dwóch książek o psychodelicznych narkotykach.

Leary zaopatruje w środki psychodeliczne Mary Pinchot, malarkę, której mąż jest agentem CIA. Później się okaże, że Mary była jedną z wielu przyjaciółek prezydenta i że to ona skłoniła Johna F. Kennedy`ego do sięgnięcia po narkotyki. Leary uważa, że psylocybina to objawienie w pigułce i lek na całe społeczne zło.

 

Allen i Peter odwiedzają Leary`ego w jego domu. Biorą tabletki psylocybiny. Obaj są porażeni działaniem narkotyku. Rozebrani do naga biegają radośnie po domu. Ginsberga ogarnia mesjański nastrój, woła: Nauczymy ludzi, jak wyzbyć się nienawiści! Zaczniemy od akcji na rzecz pokoju i miłości!.

 

W Nowym Jorku zapanowała moda na wstrzykiwanie sobie methedrine`y. Ginsberg również tego próbuje i odurzony narkotykiem pisze ponaddziesięciostronicowy tekst: "Telewizja stała się bobasem, który wlazł do celi śmierci". Z Peterem podróżują do Indii. W Tel Awiwie odwiedzają Martina Bubera, który przyjmuje ich życzliwie i poucza, że najważniejsze w życiu są związki międzyludzkie, a nie kwestie tożsamości i konfrontacji, jak sądzi Allen.

 

 

Cut - up

Metodę odkrył Burroughs i Brion Gysin. Cut-up to wplatanie fragmentów tekstów innych autorów do własnych utworów literackich. Według Burroughsa cut-up wyzwala  nowe skojarzenia słów i obrazów.

 

 

Cykl Nova

Burroughs próbuje stworzyć nowoczesny mit. W fabule występują pozaziemskie siły, Nova - Mob, które z przestrzeni kosmicznej kierują ludźmi. Jako wirusy żyją w ludzkich organizmach. Nova - Mob przejął kontrolę nad Ziemią i podporządkował sobie jej mieszkańców, wywołując u nich uzależnienia. Podobnie jak kontrolerzy, ludzie dzielą się na wyzyskiwaczy uzależnionych i ofiary uzależnienia od słowa, obrazu, narkotyków, seksu lub władzy. Burroughs pisząc o systemie kontroli Nova - Mob, czerpał inspirację ze swoich badań nad kulturą Majów, a także informacji o potwornościach obozów koncentracyjnych, Hiroszimie, metodach stosowanych przez sektę scientologów. Opozycję dla Nova - Mob stanowi Nova - Police, której funkcjonariusze to alter ego Burroughsa. Trylogia Nova obejmuje tomy: The Soft Maschine, The Ticket that Exploded, Nova Express.

 

The Soft Maschine to przede wszystkim obrazy z podróży Burroughsa po Ameryce Południowej; The Ticket napisana jest w typowej konwencji literatury science fiction. Według Kirscha trylogia Nova to szczytowe osiągnięcie literackie pisarza.

 

 

Prankstersi

W 1964 roku kupują szkolny autobus i jadą przez całą Amerykę do Nowego Jorku, po drodze częstują wszystkich kwasem, doskonale realizują program Tima Leary`ego. Prowadzi Neal Cassady. Dla Prankstersów Cassady to człowiek, który ze swojego życia robi dzieło sztuki. Kirsch pisze: "Może Prankstersi nie znali filozofii Bergsona i jego teorii trwania, witalizmu, połączenia intelektu z intuicją i świadomości kosmicznej; Neal potrafił żyć w stanie "trwania", miał świadomość kosmiczną i tym właśnie fascynował tak wielu ludzi".

Ken Kesey wspomina tamten okres: "Pierwsze narkotyczne tripy pozbawiły nas ochronnych pancerzy i zmiażdżyły nasze utopijne osobowości. Nagle zostaliśmy obnażeni i okazało się, że jesteśmy piękni. Nadzy, bezbronni i delikatni jak liniejący wąż, a przede wszystkim prawdziwi. Cieszyliśmy się życiem, a świat należał do nas".

Władze stanu Kalifornia w 1966 roku zakazują posiadania i używania LSD.

 

 

 

Neal Casady (1926- 1968)

Jack Kerouac (1922 - 1969)

Allen Ginsberg (1926 - 1997)

William Burroughs (1914 -1997)

 

 

Hans-Christian Kirsch

W drodze. Poeci pokolenia beatników

Wydawnictwo Iskry, 2006

Dostępność: allegro, skąpiec pokazuje 3 księgarnie internetowe, gdzie można jeszcze kupić książkę

http://eccesapientia.w.interia.pl/czesci/biografie/pisarze/dick.html

© Tajna Polska
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci